Sikorka Modra

Modraszka (sikora modra) - niewielki ptak osiadły (niektóre populacje wędrowne) z rodziny sikor, zamieszkujący Europę poza jej północnymi i północno-wschodnimi obrzeżami, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę.


W Polsce liczny ptak lęgowy. Większość populacji zimuje (zwłaszcza na zachodzie kraju), ale część osobników odlatuje do południowej Francji (na ich miejsce przybywają ptaki z Półwyspu Skandynawskiego). Przeloty III - IV i IX - X.

Mniejsza od wróbla. Obie płci ubarwione jednakowo. Wierzch głowy niebieski, biało obrzeżony (czapeczka samicy może być trochę bledsza). Skrzydła i ogon jasnoniebieskie podobnie jak wierzch głowy, grzbiet żółtozielony, spód ciała żółty. Czarny wąski pasek oczny sięga od dzioba aż na tył głowy. Czoło i policzki białe. Czarny podbródek przedłuża się w czarne linie na bokach głowy, które łączą się, tworząc obrożę. Na karku jasna plamka. Młode mają mniej wyraźne barwy, jakby matowe, a policzki są żółtawe. Sprawnie porusza się wśród cienkich gałązek, często zawisa głową w dół. Dziób cienki, ale ostry i dość silny. Wymiary średnie: dł. ciała ok. 11-13 cm, rozpiętość skrzydeł 20 cm, waga ok. 11g.

Zamieszkuje lasy liściaste i mieszane oraz wszelkie zadrzewienia, parki, skwery i ogrody. Unika lasów iglastych. Gniazdo w dziupli lub budce lęgowej o średnicy otworu 28 mm (przy większym może być wygoniona), zbudowane z mchu i suchych traw, wysłane wełną, włosami, sierścią. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku. Od połowy kwietnia składa 7-13 jaj, białych z czerwonymi kropkami. Jaja wysiadywane są przez 12-14 dni przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po 17-18 dniach. Żywi się owadami, pajęczakami i innymi drobnymi bezkręgowcami oraz małymi nasionami. Objęta ochroną gatunkową.