Błotniak Stawowy

Błotniak stawowy - duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący Europę poza Półwyspem Skandynawskim oraz środkową Azję.


Wędrowny, przeloty III-IV i VII-X. Populacja europejska zimuje w Afryce, a częściowo również na europejskich wybrzeżach Morza Śródziemnego. W Polsce nieliczny ptak lęgowy niżu, nieco liczniejszy na zachodzie i północnym wschodzie kraju. Dawniej w obrębie gatunku wyróżniano podgatunek C. aeruginosus spilonotus zamieszkujący wschodnią Azję, obecnie jest on uważany za osobny gatunek - błotniak wschodni (Circus spilonotus).

Największy i najcięższy błotniak. Długie skrzydła i ogon. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samica nieco większa od samca, ciemnobrązowa o jasnożółtej głowie. Samiec ma brązowy grzbiet, popielatoszare skrzydła z czarnymi końcami i popielaty ogon. Nogi żółte, wokół oczu wyraźna szlara. Młode przypominają samicę, jednak ich głowa jest ciemna, jedynie z małą żółtą plamką na potylicy. Wymiary średnie: dł. ciała ok. 50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 140 cm, waga ok. 500 - 700 g.

Zamieszkuje trzcinowiska wokół jezior i stawów rybnych, torfowiska z zaroślami wierzbowymi, oczka wodne wśród pól uprawnych. Unika lasów. Gniazdo w gęstych trzcinach. Wyprowadza jeden lęg w roku, składając w maju lub czerwcu 3 do 6 jaj. Jaja wysiadywane są przez okres 35 dni wyłącznie przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 35 dniach. Drobne ssaki, ptaki, płazy, ryby i owady, a także jaja i pisklęta innych ptaków. Poluje nad polami i łąkami, posługując się słuchem, podobnie jak sowy. Objęty ochroną gatunkową ścisłą. Wymaga ochrony czynnej.